Mijn burn-out, hoe kwam ik eraan?

Posted by Merel

Gisteren werd het startsein gegeven voor de “week van de werkstress”. Tijdens het programma PAUW deelden Arko van Brakel, Leontien van Moorsel en Huub Stapel hun persoonlijke verhaal. Inspirerend, confronterend en ongetwijfeld herkenbaar voor velen. In ieder geval voor mij. Vanuit mijn verschillende rollen als ervaringsdeskundige, als directeur van MARK Academy voor Leefstijl, als ambassadeur voor de noodzaak van een integrale aanpak en de kracht van preventie deel ik regelmatig voor n groot publiek mijn eigen verhaal. Voor diegenen die mijn verhaal nog niet kennen schrijf ik deze blog.

CADEAUTJE? HOE BEDOEL JE?
Als ik nu terugkijk op mijn burnout, kan ik zeggen dat het een cadeautje was. De aanleiding voor “het roer om”, een loopbaanswitch, een intensief persoonlijk ontwikkelingstraject, transformatie en uiteindelijk zelfs voor het ontwikkelen van het MARK concept in 2007.  Toen ik er middenin zat, dacht ik daar heel anders over. Sterker nog, ik zat 4 maanden lang in ontkenning. Wilde er gewoon niet aan. “Ik ben pas 28 en begin net”, “zoiets overkomt een ander, maar mij niet”, “ik ben gewoon moe, logisch want ik heb net 9 maanden achter de rug waarin ik 80 uur per week werkte”, “De boog is te lang op spanning geweest, ik heb gewoon even een vakantie nodig……” Uitvluchten en ontkenning van wat er met mij aan de hand was. Het woord burn-out kreeg ik echt niet over mijn lippen.

DE BELANGRIJKSTE KERNOORZAKEN?
Al voor mijn afstuderen aan de Hogere Hotelschool in Den Haag werd ik gevraagd voor mijn 1e interessante management functie; of ik de pre-opening en opening van een gloednieuw vergader- en congrescentrum wilde managen? Het leek me bere-interessant, ik werd lid van het MT en zei natuurlijk ja. Erg strelend voor mijn ego in die tijd, gevraagd worden i.p.v. solliciteren. Inspirerende organisatie met volop kansen om mezelf heel allround te ontwikkelen. Ik was alleen grenzeloos, werkte hard en was onbewust op zoek naar waardering.        Ik had een aantal belemmerende overtuigingen als het om “om hulp vragen en grenzen aangeven” ging, gecombineerd met een perfectionisme, doorzettingsvermogen en loyaliteit naar mijn werkgever waar je u tegen zegt. De ideale voedingsbodem voor mijn burn-out een aantal jaren later.

IETS GOED KUNNEN IS NIET HETZELFDE ALS GELUKKIG ZIJN!
Na baan 1 volgde al gauw baan 2, 3 en 4. Zonder ook maar een keer zelf te solliciteren. De ultieme erkenning voor mij. Ik had kennelijk een soort pleister op mijn voorhoofd waarop stond: “high potential, ik doe het gewoon, ik ben ondernemer”. En werd door anderen aangedragen voor wederom leuke goedverdienende (interim) management banen. Zonder ook maar 1 moment stil te staan bij MIJZELF. Wie ben ik, wat wil ik, waar word ik blij van, wat kom ik hier doen, wat zijn mijn kernwaarden, wat vind ik belangrijk?” Allemaal belangrijke levensvragen die ik mijzelf pas ben gaan stellen na mijn burn-out. Ik ging gewoon maar door, deed werk waar ik goed in was (kwaliteiten en talenten), ik werd goed betaald, reed een leuke auto en op het oog had ik het zogezegd “goed voor elkaar”. Maar niemand die mij de vraag stelde: hoe gelukkig ben jij eigenlijk?

Totdat ik langzamerhand steeds meer speldenprikjes kreeg in de vorm van momenten waarop ik geraakt werd door de diepgang en oprechtheid in een goed gesprek. En ik erachter kwam dat ik eigenlijk helemaal geen vestigingsmanager meer wilde zijn en verantwoordelijk voor de commerciële resultaten van mijn toko. Ik ontdekte dat mijn hart lag bij ontwikkeling van medewerkers. En die had ik tot die tijd nog nooit eerder laten spreken.

ALS EEN CIRCUSPAARD WERD IK DE RING UITGESTUURD
Voor mij volstrekt logisch, besloot ik na dat belangrijke inzicht dat ik HR manager wilde zijn. In de tijd dat er duizenden afgestudeerden Personeel & Arbeid zonder werk in die richting op de arbeidsmarkt rond liepen. Ik was ervan overtuigd dat ik als HR Manager met de ontwikkeling van medewerkers aan de slag kon. Kort na dat besluit werd ik benaderd door een executive search bureau. Of ik interesse had in de functie van Commercieel Manager. De dame in kwestie had net de baan van HR manager afgerond en haar oude baan was nog niet ingevuld. Schijnbare toevalligheid? En zo kwam ik na 7 (!) gesprekken in dienst van een ziekmakende organisatie waar de gemiddelde doorlooptijd 9 maanden was…..Instroom en uitstroom faciliteren dus, en van doorstroom was geen sprake. Ik zei de gek, zou daar wel even verandering in gaan brengen. Hoe naïef kon ik zijn? Ik wilde te graag en had echt het gevoel dat ik de unieke kans die ik gekregen had echt met 2 handen moest aanpakken. Mijn schip strandde ook na 9 maanden en ik kreeg direct te horen dat mijn jaarcontract niet verlengd zou worden….Zo, dat was tenminste duidelijk.

GA MAAR VOORAL LEUKE DINGEN DOEN!
Dat was het advies wat ik kreeg van de bedrijfsarts met wie ik voorheen aan de andere kant van de tafel de frequent en langdurig zieken besprak. Ik was als HR manager immers verantwoordelijk geweest voor het terugdringen van het ziekteverzuim. Ik voelde me ongelofelijk bezwaard en wist überhaupt niet meer wat ik leuk vond. “Ik moet leuke dingen gaan doen terwijl mijn collega’s zich in het zweet werken? echt niet !” Na 4 maanden van totale ontkenning en de telefoon niet eens kunnen horen rinkelen snapte ik dat ik moest veranderen als ik wilde dat mijn situatie veranderde en besloot hulp te zoeken.

HELP, IK KAN HET NIET ALLEEN
Ik maakte de balans op en ontdekte dat ik op allerlei vlakken aan de bak moest. Op fysiek vlak (FQ), sociaal-emotioneel (EQ), mentaal (IQ) en op zingevingsvlak (SQ). Allemaal gebieden die veel te weinig aandacht hadden gekregen in mijn overlevingsstrategie en die elkaar onderling enorm beïnvloeden. En aan pro-activiteit geen gebrek. Of toch wel? Ik beschik over een enorme mate aan pro-activiteit alleen zette ik deze niet of nauwelijks in voor “mij”. En wat ik leerde in die tijd is dat een teveel aan pro-activiteit (vuur) er ook voor kan zorgen dat je opbrandt. Ik startte achteraf gezien met die dimensie die de meeste impact had op de rest: mijn Spirituele Quotient (SQ). En zocht begeleiding bij het Centrum voor Zijnsorientatie, de juiste plek op dat moment.

ERVARINGSDESKUNDIGE IN DE DEELAANPAK
Tot mijn grote verbazing moest ik steeds opnieuw mijn verhaal vertellen. Iedere begeleider werkte slechts met mij aan een “deel van mij”. Terwijl ik al heel snel doorhad dat ze niet los stonden van elkaar. Alsof er een statische röntgenfoto werd gemaakt van een lichaamsdeel. Ik kan je vertellen, voor het effectief aanpakken van een burn-out is geen röntgenfoto nodig, maar een dynamische film, die je zelfs kunt terugspoelen in de tijd. Terug naar de tijd dat bepaalde normen, waarden en overtuigingen ontstaan en op je harde schijf worden opgeslagen. Ik besloot toen; dit kan en moet anders. Hier ga ik de rest van mijn leven aan wijden!. En vanaf dat moment ben ik de grootste ambassadeur van de noodzaak van een integrale aanpak.

OPLEIDING TOT INTEGRAAL LEEFSTIJLCOACH
Een loopbaanswitch was het gevolg. Ik schoolde mij om tot coach/trainer/procesbegeleider en volgde de nodige beroeps-opleidingen en bijscholingen. Ik vestigde mijzelf als zelfstandig ondernemer en vervulde 2 rollen. Die van integraal leefstijlcoach (met trots de 1e in Nederland :-)) en die van trainer in het bedrijfsleven. Ik verzorgde trainingen op het snijvlak van “mens en organisatie”. Persoonlijk leiderschap, balans in werk en leven, Time management voor Leidinggevenden, dat waren o.a. mijn thema’s. Alles wat ik deed, deed ik vanuit mijn visie: “vitale medewerkers in balans met zichzelf en met hun omgeving dragen bij aan vitale organisaties” .

HOEVEEL MENSEN KAN IK NAAR JE DOORSTUREN?
Ik werkte in die tijd samen met een aantal huisartsen uit Utrecht. Nieuwe dokters noem ik hen nu. Huisartsen die hun tijd al ver vooruit waren en die zich bewust waren van de broodnodige paradigma-shift. Ook het pro-activiteitsbeginsel zat ik hun DNA. In 2007 stelden ze me de vraag: hoeveel mensen mag ik naar je doorsturen? Wat bleek; 80% van alle patiënten die bij hun op het spreekuur kwamen hadden leefstijlgerelateerde klachten. Ik snapte direct dat er werk aan de winkel was toen ze me duidelijk maakten dat het mijn integrale aanpak was, die voor hun het verschil maakte. Ik besloot als antwoord op die hulpvraag een landelijk dekkend multidisciplinair netwerk te gaan bouwen van integraal werkende leefstijlprofessionals waarmee ik samen het gezondheidstij kan gaan keren. Het idee voor een officieel erkende post-HBO beroepsopleiding tot integraal Leefstijlcoach werd geboren.
In 2007 zag het MARK concept het levenslicht. Ondertussen hebben we vele mensen mogen opleiden tot integraal werkend Leefstijlcoach en hebben we de afgestudeerden verenigd in een landelijk netwerk van professionals.

MIJN BURN-OUT WAS DUS NIET ALLEEN EEN CADEAUTJE VOOR MIJZELF MAAR UITEINDELIJK VOOR HEEL VEEL MENSEN IN NEDERLAND.

Wanneer keek jij je burn-out in de spiegel aan en welk geschenk heb jij hierdoor in de wereld kunnen zetten?

Geef een reactie

Neem contact op
Bedankt voor je bericht, we nemen contact met je op
Bedankt voor je aanmelding
Verzoek tot terugbetaling
Bedankt voor je bericht, we nemen contact met je op
Bedankt voor je aanmelding